WSKAZÓWKI DLA AMPUTOWANYCH

Pielęgnacja kikuta w okresie pooperacyjnym, sprowadza się do ukształtowania jego formy, zapobiegania powstawania obrzęków tkan­kowych, przykurczów w stawach oraz zabezpieczenia pełnego zakresu ruchów i utrzymania dobrej sprawności mięśni.

Pełny zakres ruchów w zachowanych stawach, jest warunkiem dobrego wykorzystania protezy w procesach statycznych i dynamicznych. Ograniczenie zakresu zginania w stawie kolanowym i biodrowym, może użytkownikowi protezy, utrudnić chodzenie, siadanie oraz prawidłowe użytkowanie protezy. W związku z tym, w odpowiednim okresie po amputacji należy zadbać przez gimnastykę, aby zachowany został pełny zakres ruchów.

Dobrze uformowany kikut, powinien mieć kształt walca lub łagodnie zwężającego się ściętego stożka. Kikut nie uformowany - kolbowaty stanowi dużą przeszkodę w dopasowaniu leja protezy. Również nadmiar tkanek miękkich na końcu kikuta bądź obrzęki, stwarzają niekorzystne warunki protezowania.

W pierwszym okresie po amputacji, na skutek zwiotczenia mięśni oraz przeszkód w krążeniu obwodowym, powstaje skłonność do tworze­nia się obrzęków. Przeciwdziałamy temu stosując lekki równomierny ucisk powierzchni kikuta, za pomocą opaski elastycznej (10-15 cm szerokiej). Opaskowanie rozpoczynamy zaraz po operacji i stosujemy do czasu ostatecznego uformowania kikuta oraz stabilizacji jego obwodów. W miarę potrzeby opaskujemy kikut na noc, a nawet po zaopatrzeniu pacjenta w protezę.

Poniżej ilustrujemy sposób nakładania opaski elastycznej spiralnymi zwojami zachodzącymi na siebie prowadzącymi od dołu kikuta ku górze. Odwrotny kierunek nakładania zwojów, przyczynić się może do powstania obrzęku. Opaskowanie wymaga dużej dokładności i nieraz kilkakrotnego przewijania w ciągu dnia.